Πέμπτη, 1 Ιανουάριος 2009

Ευχές και όχι μόνο...


Δεν θα σας ευχηθώ τετράγωνα,όχι δεν θα σας ευχηθώ παραλληλόγραμμα,και όχι δεν θα σας ευχηθώ άκαρπα λιόδεντρα…Είθε να σχίσετε τις καμπύλες έτσι ώστε να έχετε ταξίδι στο άπειρο....

Καλά Ταξίδια σε όλους!

- - - - - - - - - - ?

Απουσία μεγάλη….

Θα μοιραστώ μαζί σας μια στιγμή στην επαγγελματική μου ζωή...

Χρόνια πριν βρέθηκα κάπου στην καραϊβική για δουλειά…ζητούσαμε έναν οικονομολόγο….η τρίτη φωνή που άκουσα …ήταν αυτό που χρειαζόμασταν….προσελήφθη ένας 35χρόνος άντρας….4 χρόνια μετά είναι ο πρώτος που άκουσε την «παπαρδέλα»... λυπόμαστε μα δεν σας χρειαζόμαστε πλέον…και συνέχισα αναλύοντας την οικονομική κρίση…τι κι αν την κρίση,την πραγματική κρίση,την έβλεπα στα μάτια του…

Έκαμα την «παπαρδέλα» καραμέλα και συνεχίζω να την έχω στο στόμα μου….
Η γιαγιά μου έλεγε πως αν το κακό φτάσει στην γειτονιά σου,περίμενέ το και στην πόρτα σου…

Αυτό που σκέφτομαι πλέον ότι μάλλον θα πρέπει να κάμω αυτό που για χρόνια λέω…θέλω σύνταξη…θα νιώσω καλύτερα…θα μου ανακοινώσω την ίδια «παπαρδέλα»,θα πάρω το καπελάκι μου(θα αγοράσω ένα) και θα χαιρετίσω!

Θάλασσα αγριεμένη ανατέλλει
Φανερώνοντας μου
Σκιές μαύρες μιας γοητείας
Τραυματισμένης

Στον θεό της απάτης
Ποτέ μου δεν πίστεψα

Ας μην ακούω την δική μου φωνή
Ας ακούσω την Δική μου!

Oολόκληρη σε πτώση ελεύθερη....!!!

Για όλα αυτά…μα και για το νέο αίμα που κυλάει στη γη…για όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους που περπατάνε στις γειτονιές….και πολλά ακόμα δικαιολογούν την απουσία!

"kk"

Παρασκευή, 31 Οκτώβριος 2008

Φαντάζεσαι?


Φαντάζεσαι….

Φαντάζεσαι όλα αυτά τα χρώματα
Να ήταν για μας?

Η ματιά μου θα γιόμιζε φως
και
Η καρδιά μου θα ακολουθούσε τα βήματα σου
Και θα διαπερνούσες τους τοίχους μου

Ο καπνός του τσιγάρου μου
Θα ήταν για πάντα εξόριστος

Φιλιά άλικα,άπληστα

Φαντάζεσαι?


"kk"

Σάββατο, 25 Οκτώβριος 2008

Χρόνια Καλά.... Aδέρφι...!!!!





Η καρδιά σου να χτυπά
στον ρυθμό των βημάτων σου

Σαν κομήτης να διαπερνάς
Τους τοίχους

Η μοναξιά για πάντα εξόριστη
Από την ματιά σου

Και οι φλόγες του κορμιού σου
Ντυμένες με φιλιά!

Χρόνια Καλά Aδέρφι Orelia

Σε αγαπάω!


"kk"

Σάββατο, 20 Σεπτέμβριος 2008

Τα tattoo της ζωής μου...


Tattoo…

Ι

Κάποια έχουν πάρει τη θέση τους
Σε δέρματα ανθρώπινα

Δεν έχει σημασία το χρώμα τους,
Μήτε το σχήμα τους
Αλλά ούτε η θέση που έχουν απεικονισθεί

Ένα όμως έχασε τον δρόμο του….

Είναι το μόνο που έχει ιστορία…
Μάρτυρας,χρόνων που πέρασαν
…αδιάψευστος

Ένα tattoo που θυμάται καλά
Τα γκρίζα χρώματα
Το τρισκόταδο

Μονάχα που στην τελική
Αυτό που το tattoo κράτησε
Είναι το μελάνι του ….ίσως τον παραλογισμό
Και…
Άηχες κραυγές

Ίσως κάποια γλιτώνουν!!!!


"kk"

Δευτέρα, 28 Ιούλιος 2008

Υπό καθεστώς τρομοκρατίας!!!

Υπάρχει ένας τόπος στα ριζά του Ταϋγέτου όπου ένας άνθρωπος μπορεί να καλπάσει προς τον ήλιο που ανατέλλει.

Ένας τόπος όπου φλέβες κοραλλένιες χαράζουν μονοπάτια προς το βουνό και λευκοί βράχοι υψώνονται να συναντήσουν τον απέραντο γαλανό ουρανό.

Ένας τόπος που η ατμόσφαιρα είναι καθάρια,γιομάτη αρώματα από έλατα που στέκονται περήφανα και καλωσορίζουν όλους όσους φτάνουν μέχρι εδώ.

Μια γη πλούσια σε βλάστηση,πανέμορφες πηγές,πλούσια κουλτούρα.
Συνάμα μια γη γιομάτη θλίψη.

Ένα χρόνο πριν…

Η ημέρα ξύπνησε καθάρια.
Τίποτε δεν μαρτυρούσε το κακό που πλησίαζε απειλητικά.
Ξαφνικά ήχοι καμπάνας….όχι γιορτή δεν ήταν….κάτι κακό είχε συμβεί κι ο παπάς μας ειδοποιούσε.

Μαζευτήκαμε όλοι στην πλατεία….μια ματιά στον ουρανό έφτασε να μας πει τι συμβαίνει…..μαύρα σύννεφα σκίαζαν τον ήλιο….η ανάσα δύσκολα έβρισκε τον δρόμο της.
Δύο πύρινα ποτάμια πλησίαζαν τη γη απειλητικά.Ένα από τον Βορά κι ένα από τον Νότο.
Βρεθήκαμε στη μέση και για λίγο απλά περιμέναμε την καταστροφή.
Ο χρόνος σταμάτησε!!!

Την σιωπή την έσπασε η φωνή ενός γέροντα….
-Τι καμαρώνετε ορέ….ελάτε να σώσουμε τον τόπο μας!

Όμως μια χούφτα άνθρωποι και λίγα μέτρα λάστιχο τι μπορούσαν να κάμουν!
Οι ώρες περνούσαν και μαζί με την φωτιά πλησίαζε και η νύχτα…κι όλοι εμείς σχεδόν θεατές στην καταστροφή που ερχόταν!

Ώρες μετά ήρθε ένα πυροσβεστικό με δυο άντρες….ήταν η πρώτη φορά που άντρας έπεφτε στα πόδια μου λιπόθυμος .
Αφού ταΐσαμε τους εξαντλημένους πυροσβέστες ξεκινήσαμε πάλι την άνιση μάχη με την φωτιά….ακόμα και ο αέρας σύμμαχος της σφάνταζε!

Οι ώρες περνούσαν δραματικά κι εμείς μικροί να αντιμετωπίσουμε το κακό!
Κι όμως οι Θεοί είχαν αποφασίσει….ο αέρας κόπασε κι εμείς καταφέραμε να σώσουμε την γη μας με λίγες απώλειες.

Σήμερα…

Σήμερα ζούμε υπό καθεστώς τρομοκρατίας περιμένοντας την φωτιά….Αυτή τη φορά όμως είμαστε έτοιμοι….περιπολούμε τη γη μας σαν στρατιώτες,αγοράσαμε το δικό μας πυροσβεστικό όχημα…..έτοιμοι για μια μάχη που ελπίζουμε να μη χρειαστεί να δώσουμε!!!

Σήμερα παρακαλούμε να κοπάσει ο αέρας!!!

"kk"

υγ: KαληΜέρα σε όλους!!!!

Δευτέρα, 7 Ιούλιος 2008

KαλοΚαίρι....

Νύχτες γιομάτες απεραντοσύνη
Καλοκαιρινές

Θάλασσα και αεράκι βραδινό
γεύση ελευθερίας
Έρωτας άδεντρος

Παρθένες αμμουδιές
Πεύκα και σκιές από θύμισες
Όνειρα ντυμένα στα γαλάζια,
Ξαπλωμένα σε βότσαλα άσπρα

Ψυχή που φτερουγίζει
Σε νυχτερινό ουρανό
Ψίθυροι κυμάτων
Που ξεψυχούν αφρίζοντας στην ακρογιαλιά.

Οι ήχοι της καρδιάς
Γίνονται ένα με αυτούς της φύσης
ευρυθμία

Νύχτες καλοκαιρινές
Που σε αφήνουν
Να αντικρίσεις την ζωή σου
Σαν γενεσιουργός

Μικρός Θεός ικανός να ξαναχτίσεις
Τον ίδιο κόσμο από την αρχή
"kk"

Τετάρτη, 28 Μάϊος 2008



1) Ο υπολογιστής μου λέει πως η ώρα είναι 11:12μμ κι εγώ είμαι ακόμα στο γραφείο μου.

2) Mια μέρα που ξεκίνησε από τις επτά το πρωί…ίδια με όλες τις προηγούμενες
σχεδόν….και λέω σχεδόν γιατί σήμερα τα κατάφερα εκεί που οι άλλοι (συνεργάτες)είχαν αποτύχει.Ο πελάτης υπέγραψε το συμβόλαιο…τα κατάφερα η ξανθιά!!!

3) Το μεσημέρι το γιόρτασα κατά πως μου έπρεπε…ένα ποτήρι κρασί στο χέρι
και βόλτα στη θάλασσα…το χαμόγελο δεν έφυγε στιγμή από τα χείλη μου

4) Τελείωσε το διάλειμμα μου …σε δέκα λεπτά έρχεται ο δήμαρχος για να
Τσακωθούμε!

Ουφ …σχεδόν όλο το 24ώρο μου κύριε Sotiris K J))
Βρες το ψέμα μου χαχαχαχαχαχαχα!!

Φιλιά πολλά!!!!
"kk"